Geçen haftaki yazımda “Yeni Parti Y CHP mi?” diye sormuştum. Cumartesi günü yazdığım yazıda taşıdığım neredeyse tüm endişelerin gerçeğe dönüştüğünü gözlemledik pazartesi günü ve Özgür Özel seçmeninin “Sakın bu oyuna gelme, hayır de” dediği oylama için, konuşması boyunca oyuna gelmeyeceklerini açıkladı ancak finalde oyuna geldi.
Eğer evet derlerse “ekose ceket, yumuşama, kırmızı kart, Lütfü Savaş, Cemil Tugay” olaylarında nasıl pişman olduysa bu olay sonucunda da öyle pişman olacak ancak bu diğerlerinden çok daha farklı olacak, bu olay diğer hatalarının en başına tabela gibi asılacak demiştim, astık tabelayı.
Önce eleştiriler,
Yeni Parti’yi halk kurdu, adını halk koydu, parasını da halk verdi diyorsunuz ancak halkın “hayır deyin!!” diye çığlıklar attığı bir oylamada genel başkan ve yakın kurmayları düzeyinde “evet” oyu veriyorsunuz. Bu bana çok büyük bir çılgınlık gibi geldi açıkçası. Çıldırdığınızı düşündüm. Yola çıktıklarını yolun başında terk etmek, onlara ihanet etmek bu.
Şu sorunun cevabını çok merak ediyorum, Özgür Özel “evet” dediğinde hayal kırıklığına uğrayan, tansiyonu fırlayan, olduğu yere yığılan, isyan eden insanlar var ya hani.. İktidar tam da halk hayal kırıklığına uğramışken, ihanete uğramanın şokuyla titrerken, Özgür Özel ve yakın çevresini tutuklasa ne olacaktı? Kim sahip çıkacaktı size? Siz, sizin sahip çıkmadığınız ama her şeye rağmen size sahip çıkan, çünkü umudu sizde olan bu halka hangi cesaretle sırtınızı döndünüz?
İktidar İBB’ye kayyum atamaya kalksa, partinize operasyon yapsa kimi bulacaktınız meydanlarda?
Bir parti, halka sırtını nasıl döner, benim aklım havsalam almıyor. Kemal Kılıçdaroğlu yıllarca bu yüzden iktidar olamadı. Aday ve politika dayattığı için, parti örgütünü horladığı için. Şimdi dakika bir, gol bir, Yeni Parti halka aynı travmayı yaşattı.
Yoo, sadece o travmayı değil, “Adam kazandı” travmasını da yaşattı.
Halkı ikili seçimlere hapseden Erdoğan siyasetinin yeni operasyonu Evet / Hayır oylamasının en önemli handikapının Özgür Özel’in oylamadan önceki 4 günlük sessizliği olduğunu düşünüyorum. Eğer kararını verip 4 gün boyunca gerekçelerini halkın içine çıkarak anlatsa, kanal kanal gezerek anlatsa güven kaybetmek yerine güven tazeleyebilirdi yahut kararını gözden geçirebilirdi.. Oylamadan bir gün önce sosyal medyadan şöyle seslenmiştim,

Özgür Özel oylamadan önceki 4 gün boyunca halk ona “iktidarın oyununa gelme, hayır de” diye çığlıklar atarken ortalarda yoktu. Onun bu sessizliği seçmeninin endişelerini daha da arttırdı. Günlerce bizi büyük bir endişeyle baş başa bıraktıktan sonra meclis kürsüsüne çıktı ve bizimle aynı endişeleri taşıdığını belirttikten sonra iktidarın oyununa geldiğini açıkladı!! Biz şok.. Biz iptal..
Kocasından dayak yerken kurtarılan bir kadının kendisini kurtaran kişilere saldırıp “Bırakın kocamı, ben onu seviyorum.” demesi gibi bir şok!!
Kürt düşmanı mıyız? Hayır. Kürtleri seviyorum.
Barış istemiyor muyuz? Hayır, istiyoruz. Ama barışı barışmayı isteyenler başarabilir ancak.
Erdoğan, Bahçeli ve Öcalan barış istemiyor, onlar kendi iktidarlarının derdindeler. İşte bu üçlü iktidar oyuna gelmeyin dedik ama dinletemedik.. Yazık ettiler..
Ekrem İmamoğlu ise, canım benim ona hiçbir şey için kızamam, onu 1,5 yıl boyunca içeriden çıkaramayanlara kızarım ama o da içeriden dışarıyı tam olarak göremediğinden ortaya karışık bir Vali Kebabı söyledi bizlere.
“Evet” diyen Yeni Partili bazı milletvekilleri ve Yeni Partili olduğunu söyleyen bazı kişiler sosyal medyada Yeni Parti’nin halka rağmen yürüttüğü tavrı eleştiren herkesi tersledi, aşağıladı, ırkçı-faşist-milliyetçi olmakla suçladı. Hayır, biz sadece keriz değiliz. Bu iktidar siyasetçileri çokça dolandırdı, siyasetçiler aracılığıyla halkı da dolandırdı. Ama siyasetçilerin göremediğini halk çoktan gördü ve artık tüm siyaset kurumuna karşı nefret dolu.
Kimseye güvenemeyen ama AKP & MHP iktidarından kurtulmak için yıllarını vermiş muhalif seçmene bu kazığı atmayacaktınız.
Sosyal medyada fikirlerimi açıkça yazdığım için, tıpkı benim gibi önce CHP’li olan sonra Yeni Partili olmaya karar veren takipçilerim hem yorumlarda hem mesajlarla bana yaşadıkları hayal kırıklıklarını, yitirdikleri umutlarını ve isyanlarını yazıyorlar.
Ben biliyorum, halk durmayacak. Dileyen bu rüzgârı arkasına alır, dileyen iktidarın kum bahçesinde oynar yahut büyük bir halk desteğiyle iktidar olmak yerine, daha azıyla yetinir. Ama şunu çok net biliyorum, Yeni Parti için hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Keşke halkın kalp atışlarını gören insanları ciddiye alsaydınız.
Hem ağlarım, hem giderim..
Yeni Parti’den umudumu kesmedim, tam tersine üyelik linki açılır açılmaz üye oldum. İnsanları da üye olmaya davet ediyorum her gün çünkü tertemiz halk kitleleri siyasete girmedikçe bu iğrenç düzen böyle devam edecek.
Sadece bu mu? Hayır, muhalif seçmeni örgütlemeye, bir arada tutmaya devam edeceğiz. Çünkü bizim bizden başka kimsemiz yok, birbirimize sahip çıkmak zorundayız. Bunun için de bir çalışma yapıyorum, yeterli olgunluğa ulaştığında onu da duyuracağım.
Biz bir daha dolandırıcı siyaset esnafına yenilmeyeceğiz.
Sadece Türkiye’de değil, dünyanın her yerinde kazanmanın tek bir formülü var; halka ulaşmak, onunla yakın temasta olmak, onunla birlikte hareket etmek çünkü tek başına biz bir hiçiz. Evren, varlığın birliği yasasına göre hareket ediyor. Yani eğer diğerlerini yok sayarsanız, ayrışan, kaybeden siz olursunuz. Bu yüzden, diğeri sevmeseniz bile, onunla ortaklaşmak, buluşmak, kaynaşmak zorundasınız. Siyaset tam da budur, kitleleri fikirlerinize, kendinize ikna etmek.
Erdoğan halkı kendisine ikna ettiğinde kazandı. Halkın ne istediğini çok iyi anladı çünkü o da halktandı. Halktan uzaklaşıp başka çevrelere dâhil oldukça halkı terk edip etrafındaki bürokrat kadroya sırtını dayayarak siyasi operasyonlara başladığından beri, siyasetçileri cebirle yahut rüşvetle satın aldığından beri, kaybediyor.
Kaybedecek.
Not: Sizlere reklamsız bir yazı okuma deneyimi sunuyorum. Ancak bu sitenin giderleri var ve tek başıma karşılıyorum. Beni desteklemek isterseniz, lütfen Patreon hesabımdan 3 dolarlık bir abonelik oluşturun.
Patreon hesabım: https://www.patreon.com/c/nurbetularas



